بسیاری از دیکتاتورهای قرن بیستم ، از معماری در جهت تثبیت خود بهره جستند . هیتلر ، استالین و مائو  ، همگی از بزرگترین سازندگان بودند ، گرچه اغلب آثاری که ساختند به اندازه رژیم هایشان  بدشکل و کریه بودند . آنان از معماری برای تاثیرگذاری ، مرعوب ساختن و گسترش ایدئولوژی طبقه خاص خود در جهان استفاده می کردند . Deyan Sudjic در تازه ترین کتاب خود با نام "The Edifice Complex" رابطه میان قدرت اقتصادی و سیاسی با معماری را دنبال می کند. وی می گوید " درک از آنچه که ما را به ساختن ترغیب می کند و همچنین درک از ماهیت رابطه فرار میان قدرت و معماری ، سبب می شود بینشی روشن نسبت به هستی مان بدست آوریم و کمک  می کند تا خود را از زیانبار ترین نمودهای استفاده ابزاری از معماری ، برهانیم ."   The Edifice Complex by Deyan Sudjic the Penguin Press 416 pp., $27.95   Sudjic ، بنیانگزار   British design magazine Blueprint و تاکنون ، سردبیر مجله معروف ایتالیایی Domus ، و یکی از قابل احترام ترین منتقدین و نویسندگان معماری می باشد. وی خواننده را به یک تور دور دنیا از آثار به یادماندنی قرن بیستم می برد، البته با تاکید خاص بر "استفاده ابزاری از معماری ". برخی نمونه ها از بقیه گویاتر هستند ، همانند فضاهای وحشتناک و غیر انسانی ساخته شده توسط هیتلر ، استالین و مائو  در سبک های گوناگون . هیتلر توجه زیادی به سبک کلاسیک برای اغلب بناهای حکومتی داشت در صورتی که برای برخی پادگان های ارتش نازی ، الگوی " کلبه شیطان " "sinister cottage style" را به خدمت گرفته بود . استالین کشورش را از متقدمینش ( کسانی که در ابتدا مورد توجه انقلاب بولشویکی بودند ) پاکسازی کرد ، در حالیکه مائو  به چین کمک کرد تا  با مدرنیسم و سیستم های ساختمانی مدرن آشنا شود ، البته با نتایجی بسیار وحشتناک . با این حال معماران موسیلینی ، زیربنای کشوری مدرن را ساختند : ایستگاه های راه آهن جدید و ادارات پست ، دادگاه ها و دانشگاه ها ، کارخانه ها و آسایشگاه ها . اکثر این ساختمانها پس از فروپاشی رژیم خشن و خودکامه موسیلینی همچنان به ارایه درست خدمات خود ادامه دادند . این مطلب می تواند برای بازسازی پاریس با طرح هوسمان نیز صدق کند . زیرا بیشتر از آنکه از ناپلئون حمایت کند ، به یک الگوی طراحی شهری در جهان بدل شد . این کتاب در ادامه به شرح پیدایش و شکل گیری بسیاری از شگرف ترین و بدترین ساختمان های نیمه دوم قرن بیستم تا حال حاضر می پردازد . همچون ساختمان سازی های صدام حسین در عراق و  دوران پهلوی در ایران و همچنین بررسی شعبه های گوناگون موزه گوگنهایم در جهان ، از اتفاقات معماری دوران فرانسوا میتران ( رییس جمهور پیشین فرانسه ) تا کتابخانه های ریاست جمهوری آمریکا. تلاش و جستجوی Sudjic برای درک کردن و روشن ساختن " استفاده ابزاری از معماری " قابل احترام است ، گرچه همیشه این تلاش موفق نیست . وی می گوید : " معماری منعکس کننده خودبینی ها و جاه طلبی ها ، ضعف ها ، قوت ها ، آرزوها  و پیچیدگی های درونی ماست . اما اغلب محصولی از یک شخص نیرومند و خودکامه است تا از نگرشی جمعی .[ اشاره به معماری بناهای بزرگ و ساختمان سازی در سطح کلان دارد .] معماری می تواند نقل کننده معنایی باشد همانند صدارت اعظمی هیتلر ، که جهت مرعوب ساختن دیپلومات های خارجی استفاده می شد ، در همین حال تعویض صحنه می تواند در غنای فهم بیننده از بازی موثر باشد . و اما تاریخ پیش می رود و برخی معانی تغییر می کند ( همانند طرح هوسمان برای پاریس و ایستگاه های قطار موسیلینی ) . گاهی اوقات ساختمانها – خوب یا بد – تنها ساختمان هستند .   این مقاله ترجمه ایست از Politics, economics and architecture    روزنامه The Courier-Journal در, January 8, 2006 به قلم Alan Brake نویسنده و منتقد طراحی و معماری

فصلنامه هنر فصلنامه هنري، فرهنگي شماره 66، زمستان 1384 تعداد صفحات: 350 صفحه   قيمت: 10000 ريال   چاپ: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی   راه و ساختمان (متن کامل به صورت PDF) ماهنامه عمران، معماري، شهرسازي سال سوم شماره 29، اسفند 1384 تعداد صفحات: 114 صفحه   قيمت: 15000 ريال     حرفه : هنرمند فصلنامه هنرهاي تصويري (عكاسي/نقاشي/سينما) شماره 14، زمستان 1384 تعداد صفحات: 205 صفحه   قيمت: 35000 ريال چاپ: نشر نظر     شارستان (به همراه معرفی طرح 6 دانشجویان 78 دانشکده معماری مشهد- پارك هزاره ي سوم ) فصلنامه فني مهندسي شماره 9-10، پاييز و زمستان 1384 تعداد صفحات: 134 صفحه   قيمت: 30000 ريال     ساخت شهر فصلنامه فني، مهندسي سال دوم شماره 5، زمستان 1384 تعداد صفحات: 80 صفحه   قيمت: 2000 ريال